در دوران پهلوی اول (رضاشاه)، موجی از نوسازی و تجدد به ایران وارد شد. معماری خانه‌ها دچار تغییرات اساسی شد؛ اتاق‌ها بزرگ‌تر شدند، پنجره‌های سراسری اضافه شد، نشیمن‌های جدید طراحی شد و سبک‌های الهام‌گرفته از معماری اروپایی جایگزین فضاهای سنتی گردید.

در آن دوران؛

• مبلمان به خانه‌های  قشر متوسط جامعه راه یافت.
• کارگاه‌هایی برای ساخت مبل به‌وجود آمد.
• واردات مبلمان خارجی از کشورهایی مانند ترکیه،آلمان و ایتالیا گسترش یافت.
• استفاده از میزناهارخوری،ویترین،کمد،صندلی و مبل رواج زیادی پیدا کرد.

در دهه 30 تا 50 خورشیدی،اوج رواج شکوفایی در خانه ایرانی‌ها بوده است.بسیاری از خانواده‌های ایرانی به ویژه شهرهایی مانند تهران،اصفهان،تبریز و شیراز،کم‌کم از فرش و پشتی فاصله گرفتند و به مبلمان روی آوردند.